dotnet workload install

Ten artykuł dotyczy: ✔️ zestaw .NET 6 SDK i nowsze wersje

Nazwa

dotnet workload install — Instaluje opcjonalne obciążenia.

Streszczenie

dotnet workload install <WORKLOAD_ID>...
    [--configfile <FILE>] [--disable-parallel]
    [--ignore-failed-sources] [--include-previews] [--interactive]
    [--no-cache] [--skip-manifest-update]
    [--source <SOURCE>] [--temp-dir <PATH>] [-v|--verbosity <LEVEL>]

dotnet workload install -?|-h|--help

Opis

Polecenie dotnet workload install instaluje co najmniej jedno opcjonalne obciążenie. Opcjonalne obciążenia można zainstalować na podstawie zestawu .NET SDK, aby zapewnić obsługę różnych typów aplikacji, takich jak .NET MAUI i Blazor WebAssembly AOT.

Użyj wyszukiwania obciążenia dotnet , aby dowiedzieć się, jakie obciążenia są dostępne do zainstalowania.

Kiedy należy uruchomić podwyższony poziom uprawnień

W przypadku instalacji zestawu SDK systemu macOS i Linux zainstalowanych w chronionym katalogu polecenie musi zostać uruchomione z podwyższonym poziomem uprawnień (użyj sudo polecenia ). W Windows polecenie nie musi być uruchamiane z podwyższonym poziomem uprawnień, nawet jeśli zestaw SDK jest zainstalowany w katalogu Program Files. W przypadku Windows polecenie używa instalatorów MSI dla tej lokalizacji.

Wyniki różnią się w zależności od wersji zestawu SDK

Polecenia dotnet workload działają w kontekście określonych wersji zestawu SDK. Załóżmy, że masz zainstalowany zestaw .NET 6.0.100 SDK i zestaw .NET 6.0.200 SDK. Polecenia dotnet workload będą zawierać różne wyniki w zależności od wybranej wersji zestawu SDK. To zachowanie ma zastosowanie do różnic głównych i pomocniczych wersji i przedziałów funkcji, a nie różnic wersji poprawek. Na przykład zestaw .NET SDK 6.0.101 i 6.0.102 daje te same wyniki, natomiast 6.0.100 i 6.0.200 dają różne wyniki. Wersję zestawu SDK można określić przy użyciu pliku global.json lub --sdk-version opcji dotnet workload poleceń.

Manifesty reklamowe

Nazwy i wersje zasobów, których wymaga instalacja obciążenia, są przechowywane w manifestach. Domyślnie dotnet workload install polecenie pobiera najnowsze dostępne manifesty przed zainstalowaniem obciążenia. Lokalna kopia manifestu udostępnia następnie informacje potrzebne do znalezienia i pobrania zasobów dla obciążenia.

Polecenie dotnet workload list porównuje wersje zainstalowanych obciążeń z aktualnie dostępnymi wersjami. Gdy stwierdzi, że wersja nowsza niż zainstalowana wersja jest dostępna, anonsuje ten fakt w danych wyjściowych polecenia. Te nowsze powiadomienia o wersji w programie dotnet workload list są dostępne począwszy od platformy .NET 6.

Aby włączyć te powiadomienia, najnowsze dostępne wersje manifestów są pobierane i przechowywane jako manifesty reklamowe. Te pliki do pobrania są wykonywane asynchronicznie w tle, gdy są uruchamiane dowolne z następujących poleceń.

Jeśli polecenie zakończy się przed zakończeniem pobierania manifestu, pobieranie zostanie zatrzymane. Pobieranie zostanie ponownie wypróbowane przy następnym uruchomieniu jednego z tych poleceń. Możesz ustawić zmienne środowiskowe, aby wyłączyć te pobieranie w tle lub kontrolować ich częstotliwość. Domyślnie nie zdarzają się one więcej niż raz dziennie.

Możesz zapobiec pobieraniu manifestu dotnet workload install za pomocą --skip-manifest-update opcji .

Polecenie dotnet workload update pobiera również manifesty reklamowe. Pobieranie jest wymagane, aby dowiedzieć się, czy jest dostępna aktualizacja, więc nie ma możliwości ich uruchomienia. Można jednak użyć --advertising-manifests-only opcji , aby pominąć aktualizacje obciążenia i wykonywać tylko pobieranie manifestu. Ta opcja jest dostępna od platformy .NET 6.

Argumenty

  • WORKLOAD_ID...

    Identyfikator obciążenia lub wiele identyfikatorów do zainstalowania. Użyj wyszukiwania obciążenia dotnet , aby dowiedzieć się, jakie obciążenia są dostępne.

Opcje

  • --configfile <FILE>

    Plik konfiguracji NuGet (nuget.config) do użycia. Jeśli zostanie określony, zostaną użyte tylko ustawienia z tego pliku. Jeśli nie zostanie określony, zostanie użyta hierarchia plików konfiguracji z bieżącego katalogu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Typowe konfiguracje NuGet.

  • --disable-parallel

    Zapobiega przywracaniu wielu projektów równolegle.

  • -?|-h|--help

    Wyświetla opis sposobu używania polecenia .

  • --ignore-failed-sources

    Traktuje błędy źródła pakietu jako ostrzeżenia.

  • --include-previews

    Zezwala na manifesty obciążeń w wersji wstępnej.

  • --interactive

    Umożliwia zatrzymanie polecenia i oczekiwanie na wprowadzenie lub działanie użytkownika. Na przykład w celu ukończenia uwierzytelniania.

  • --no-cache

    Zapobiega buforowaniu pakietów i żądań HTTP.

  • --skip-manifest-update

    Pomiń aktualizowanie manifestów obciążenia. Manifesty obciążenia definiują zasoby i wersje, które należy zainstalować dla każdego obciążenia.

  • -s|--source <SOURCE>

    Określa identyfikator URI źródła pakietu NuGet do użycia. To ustawienie zastępuje wszystkie źródła określone w plikachnuget.config . Wiele źródeł można udostępnić, określając tę opcję wiele razy.

  • --temp-dir <PATH>

    Określ katalog tymczasowy używany do pobierania i wyodrębniania pakietów NuGet (musi być bezpieczny).

  • -v|--verbosity <LEVEL>

    Ustawia poziom szczegółowości polecenia. Dozwolone wartości to q[uiet], , n[ormal]m[inimal], d[etailed]i diag[nostic]. Wartość domyślna to minimal. Jeśli określisz detailed lub diagnostic dosłowność, polecenie wyświetli informacje o pobieranych pakietach Nuget.

Przykłady

  • maui Zainstaluj obciążenie:

    dotnet workload install maui
    
  • maui-android Zainstaluj obciążenia imaui-ios:

    dotnet workload install maui-android maui-ios