dotnet run

Bu makale şu şekilde geçerlidir: ✔️ .NET Core 2. x SDK ve sonraki sürümleri

Name

dotnet run -Açık derleme veya başlatma komutları olmadan kaynak kodu çalıştırır.

Özeti

dotnet run [-a|--arch <ARCHITECTURE>] [-c|--configuration <CONFIGURATION>]
    [-f|--framework <FRAMEWORK>] [--force] [--interactive]
    [--launch-profile <NAME>] [--no-build]
    [--no-dependencies] [--no-launch-profile] [--no-restore]
    [--os <OS>] [--project <PATH>] [-r|--runtime <RUNTIME_IDENTIFIER>]
    [-v|--verbosity <LEVEL>] [[--] [application arguments]]

dotnet run -h|--help

Description

dotnet runKomut, uygulamanızı kaynak koddan tek bir komutla çalıştırmak için uygun bir seçenek sunar. Komut satırından hızlı yinelemeli geliştirme için faydalıdır. Komut, dotnet build kodu oluşturmak için komutuna bağımlıdır. Projenin önce geri yüklenmesi gerektiği gibi, derleme için tüm gereksinimler, için dotnet run de geçerlidir.

Çıktı dosyaları varsayılan konuma yazılır, yani bin/<configuration>/<target> . Örneğin netcoreapp2.1 , bir uygulamanız varsa ve çalıştırırsanız çıkış ' a dotnet run yerleştirilir bin/Debug/netcoreapp2.1 . Dosyalar gerektiği gibi üzerine yazılır. Geçici dosyalar obj dizine yerleştirilir.

Proje birden çok çerçeve belirtiyorsa, dotnet run -f|--framework <FRAMEWORK> çerçeveyi belirtmek için seçeneği kullanılmadığı müddetçe sonuçları bir hata halinde yürütüyordur.

dotnet runKomut, oluşturulan derlemeler değil, proje bağlamında kullanılır. Bunun yerine Framework 'e bağımlı bir uygulama DLL 'sini çalıştırmaya çalışıyorsanız, bir komut olmadan DotNet kullanmanız gerekir. Örneğin, çalıştırmak için myapp.dll şunu kullanın:

dotnet myapp.dll

Sürücü hakkında daha fazla bilgi için dotnet bkz. .NET komut satırı araçları (CLI) konusu.

uygulamayı çalıştırmak için dotnet run komut, paylaşılan çalışma zamanının dışındaki uygulamanın bağımlılıklarını NuGet önbelleğinden çözer. Önbelleğe alınmış bağımlılıkları kullandığından, dotnet run Üretim ortamında uygulamaları çalıştırmak için kullanılması önerilmez. Bunun yerine, komutunu kullanarak bir dağıtım oluşturun dotnet publish ve yayımlanan çıktıyı dağıtın.

Örtük geri yükleme

,,,, dotnet restore Ve gibi geri yükleme gerektiren tüm komutlar tarafından örtük olarak çalıştırıldığı için çalıştırmanız gerekmez dotnet new dotnet build dotnet run dotnet test dotnet publish dotnet pack . Örtük geri yüklemeyi devre dışı bırakmak için --no-restore seçeneğini kullanın.

dotnet restoreBu komut, açıkça geri yükleme işleminin, Azure DevOps Services veya derleme sistemlerindeki sürekli tümleştirme yapıları gibi, geri yüklemenin ne zaman gerçekleşeceğini açıkça denetmasının gerektiği bazı senaryolarda de yararlıdır.

NuGet beslemelerini yönetme hakkında daha fazla bilgi için dotnet restore belgelerinebakın.

Bu komut, dotnet restore uzun biçimde geçirildiğinde seçenekleri destekler (örneğin, --source ). Gibi kısa form seçenekleri -s desteklenmez.

İş yükü bildirimi İndirmeleri

Bu komutu çalıştırdığınızda, iş yükleri için reklam bildirimlerinin zaman uyumsuz karşıdan yükleme işlemini başlatır. Bu komut tamamlandığında indirme çalışmaya devam ediyorsa, indirme durdurulur. Daha fazla bilgi için bkz. reklam bildirimleri.

Seçenekler

• --

  dotnet runÇalıştırılmakta olan uygulama için bağımsız değişkenlerin bağımsız değişkenlerini sınırlandırın. Bu sınırlayıcıdan sonraki tüm bağımsız değişkenler uygulama çalıştırmasına geçirilir.

• -a|--arch <ARCHITECTURE>

  Hedef mimariyi belirtir. Bu, belirtilen değerin varsayılan RID ile birleştirileceği çalışma zamanı tanımlayıcısı 'nı (RID)ayarlamaya yönelik bir toplu sözdizimidir. Örneğin, bir win-x64 makinede, --arch x86 RID öğesini olarak belirler win-x86 . Bu seçeneği kullanırsanız, -r|--runtime seçeneğini kullanmayın. .NET 6 Preview 7 ' den beri kullanılabilir.

• -c|--configuration <CONFIGURATION>

  Yapı yapılandırmasını tanımlar. Çoğu proje için varsayılandır Debug , ancak projenizde derleme yapılandırma ayarlarını geçersiz kılabilirsiniz.

• -f|--framework <FRAMEWORK>

  Belirtilen Framework 'ükullanarak uygulamayı oluşturur ve çalıştırır. Çerçeve proje dosyasında belirtilmelidir.

• --force

  Son geri yükleme başarılı olsa bile tüm bağımlılıkların çözülmesini zorlar. Bu bayrağın belirtilmesi, Project. varlıklar. JSON dosyasını silme ile aynıdır.

• -?|-h|--help

  Komutunun nasıl kullanıla ilgili bir açıklama yazdırır.

• --interactive

  Komutun Kullanıcı girişini veya eylemini durdurmasına ve beklemesine izin verir. Örneğin, kimlik doğrulamasını tamamlamaya yönelik. .NET Core 3,0 SDK 'dan beri kullanılabilir.

• --launch-profile <NAME>

  Uygulamayı başlatırken kullanılacak başlatma profilinin adı (varsa). Başlatma profilleri, Launchsettings. JSON dosyasında tanımlanır ve genellikle, ve olarak adlandırılır Development Staging Production . Daha fazla bilgi için bkz. birden çok ortamla çalışma.

• --no-build

  Çalıştırmadan önce projeyi oluşturmaz. Bayrak de örtülü olarak ayarlanır --no-restore .

• --no-dependencies

  Projeden projeye (P2P) başvuruları olan bir projeyi geri yüklerken, başvuruları değil kök projeyi geri yükler.

• --no-launch-profile

  Uygulamayı yapılandırmak için Launchsettings. JSON kullanmaya çalışmayın.

• --no-restore

  Komutu çalıştırılırken örtük geri yükleme yürütülmez.

• --os <OS>

  Hedef işletim sistemini (OS) belirtir. Bu, belirtilen değerin varsayılan RID ile birleştirileceği çalışma zamanı tanımlayıcısı 'nı (RID)ayarlamaya yönelik bir toplu sözdizimidir. Örneğin, bir win-x64 makinede, --os os RID öğesini olarak belirler os-x64 . Bu seçeneği kullanırsanız, -r|--runtime seçeneğini kullanmayın. .NET 6 Preview 7 ' den beri kullanılabilir.

• --project <PATH>

  Çalıştırılacak proje dosyasının yolunu belirtir (klasör adı veya tam yol). Belirtilmezse, varsayılan olarak geçerli dizini alır.

  Kısaltması, .NET 6 SDK ' dan itibaren -p --project kullanım dışıdır . .NET 6 RC1 SDK ile başlayan sınırlı bir süre için -p --project kullanımdan kaldırma uyarısı olmasına rağmen yine de kullanılabilir. Seçeneği için belirtilen bağımsız değişken içermiyorsa = , komut -p için Short kabul eder --project . Aksi takdirde, komutu için bu -p kadar kısa olduğunu varsayar --property . İçin bu esnek kullanımı -p , --project .net 7 ' de kullanıma sunulacaktır.

• --property:<NAME>=<VALUE>

  bir veya daha fazla MSBuild özelliği ayarlar. Noktalı virgülle ayrılmış birden fazla özelliği veya seçeneği yineleyerek belirtin:

  --property:<NAME1>=<VALUE1>;<NAME2>=<VALUE2>
  --property:<NAME1>=<VALUE1> --property:<NAME2>=<VALUE2>
  

  Kısa form -p için kullanılabilir --property . Seçeneği için belirtilen bağımsız değişken içeriyorsa = , -p için kısaca kabul edilir --property . Aksi takdirde, komutu için bu -p kadar kısa olduğunu varsayar --project .

  --propertyMSBuild özelliği ayarlamak yerine uygulamaya geçmek için, -- söz dizimi ayırıcısından sonra seçeneği belirtin, örneğin:

  dotnet run -- --property name=value
  

• -r|--runtime <RUNTIME_IDENTIFIER>

  Paketlerinin geri yükleneceği hedef çalışma zamanını belirtir. Çalışma zamanı tanımlayıcıları (RID 'Ler) listesi için bkz. RID kataloğu. -r .NET Core 3,0 SDK 'dan bu yana sunulan kısa seçenek.

• -v|--verbosity <LEVEL>

  Komutun ayrıntılı düzeyini ayarlar. İzin verilen değerler q[uiet] : , , , ve m[inimal] n[ormal] d[etailed] diag[nostic] . Varsayılan değer: minimal. Daha fazla bilgi için bkz. LoggerVerbosity.

Örnekler

• Projeyi geçerli dizinde Çalıştır:

  dotnet run
  

• Belirtilen projeyi Çalıştır:

  dotnet run --project ./projects/proj1/proj1.csproj
  

• Projeyi geçerli dizinde çalıştırın, yayın yapılandırması şunu belirtin:

  dotnet run --property:Configuration=Release
  

• Projeyi geçerli dizinde çalıştırın ( --help boş seçenek kullanıldığından bu örnekteki bağımsız değişken uygulamaya geçirilir -- ):

  dotnet run --configuration Release -- --help
  

• Geçerli dizindeki proje için bağımlılıkları ve araçları geri yükleme yalnızca minimum çıktıyı gösterir ve ardından projeyi çalıştırır:

  dotnet run --verbosity m